Yazamıyorum artık, çünkü başardım içimdeki seni yok etmeyi. Tek sorun geçmişten silerken seni kendimide yitirdim. Belki beni ben yapan her şeyi kaybettim.
Düşüncelerim hoyrat oldu, saygı kelimesini unuttum, kendime bile yok saymışken.
Artık eski hüzünlü şarkıları dinlemiyorum, nasıl dinleyebilirim ki her biri bana seni hatırlatırken_?
Bazen düşünüyorum geldiğim yoldan geri dönmeyi, geri dönüp döküntülerimi toplayıp kendimi iyileştirmeyi ama seninle karşılaşmaktan korkuyorum... Göremediğimden korkarım, göremediğim bana olan hislerin!
Zulmüm, Âbadım... derken leventi kaybettim, artık bir ben varım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder