senli ben...

Cümlelerim yetersiz kalır, anlatmaya derdimi. yazdıklarım amaçsız kalır. ne desemde anlamıyosunya zaten kalbim sebepsiz sıkılır.(boş yere)
Ağlasamda her gece, gözlerim kızarmış bir halde. yalanlar gözümün önünde bir perde. çekip kurtar beni battığım bu bataklık misali yerden. gırtlağıma kadar doluyum, sana giden çıkmaz yolun yolcusuyum...
dünya ayna misali yansıtır durur hep aynı mevzu, hep aynı kavga. hepsinde sen varsın konu başlığı farklı ama ana temamsın..!
bitmek tükenmek bilmeyen kelimelerim hep ardı sıra, yaşantım bir garip sardı sapa.
sözde unuttum seni yoksun aklımda, yoksun hiç bir şeyde, yoksun hayatımda...
Sözlerim özde değil, sana olan sözlerim lafta kalır.hayatı anlamaya çalıştıkça aklım karmakarışır...sensizlik mateminde hüzün,her şeyi unuturum güldükçe yüzün.
Söylediklerim aldığım hapların etkisi, kolay değil seni aslında bir kalemde silmesi. beynim kontrol dışı yakındır iflas etmesi, senle dolup taşan kalbimin sonu olur etkisi. dudaklarımdan anlamsız kelimeler dökülüverdi, ne yapayım liriklerim yorgun düştü pertti. bıraksaydım kalbim boşaltırdı içindeki nefretini, ama mantığım buna bile layık olmadığını farketti.
Anlamsız sözlerim hislerimi içine gizlerim, senli beni bıraktım buğulu gözlerim. senin için her defada hayata küstüm, sanki en önemli senmişsin gibi gözlerim kördü. beynimin halisilasyonları; bir çocuk gibi oynardım onları, hepsinde sen vardın, elini tutardım, bedenimi mutluluk sarardı. en doğru bendim, sende her şey yalandı. üzülürdüm; hislerim karardı, belki bundandır beynim yıprandı...