yalan bu sözler. yalan gözlerinizde biriktirdiğiniz göz yaşı zorlasanızda akmaz...
kaybettinizde haber alamazsınız, saf çocuk rap'in sert sokaklarına daldı.gerçeği orda tattı.her şey sahici ve her şey apaçık meydandaydı. göremediğim yalanlarınızı müziğin ritmiyle beynimi uyandırdı.
kullandığım haplar beynimi hırpaladı.neredeyim ve kimim bilemez oldum.
eski alışkanlıklarım bilinç altımın yaptırımı. cümleler hep aynıyı tekrarladı. çünkü kelimelerim kısıtlıydı. göz yaşlarım fırtınayı başlattı. Nuh'un gemisi kalktı. yer azdı, yanıma kısıtlı kişiler aldım, bir elin beş parmağını geçmeyen.
geride kalanlar için buruk bir matem havası.
yaptıklarınızla hislerim nakavttı. zaten düşmesede gardım mantığım ringe havlu atardı.
sessiz gece her yer karardı. içimdeki ses sessizlik perdesini yırtıp attı.
duyamadınız...
samimiyetinizin noksanlığı kulaklarınıza yansımış olmalı.
bulunduğum yere varmanız için akrofobi'lerinizi yenmeniz gerekli. öncelikle gerçeği hissetmeli...kalplerinizden yalanları silmeli!
en çok zoruma giden; ben ağlarken hayatımda gereksiz yer kaplayan gülen gözlerdi.
aynaya bakmaya korkarak yaşamanız, ne kadar utanç verici saçma olaylara kafa yormanız.
yaptığım sanatı belkide aşağılarsınız. ama yinede yazmaya devam. başka türlü dindiremem içimdeki bu öfkeyi...
kalemim nefretini kusarken iğrenmeyin. ben iğrençliklerinize çok hazmettim.
size değmeyen küfürler etmeli, yada zaten değmezsiniz ya kalemi daha fazla kirletmemeli..!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder