düşündümde hayat sanki hep bana ters gidiyomuş gibi. yaşantıma bakıyorum istediğim gibi değil mutlu değilim, nedenini bilemediğim saçma triplerdeyim. sonra daha derin düşündüm yoksa çok mu bencilim? aslında hiçde kötü değil hayatım iyide sayılabilir, galiba yetinemiyorum...
hepimizde var galiba bu hep daha fazlası isteği... ve yine karıştı düşüncelerim neden mutlu değilim? onlar mutluyken neden ben değilim? isyan etmeyi düşünürsün biran neden hep ben diye! sonra bir şeyler daha oluşur beyninde sade bir cevap; ne yaptımki ne istiyorum. peki onlar haketmişmiydiler mutluluğu? bir soru daha... herkes kendinden sorumludur der içinden birileri. sonra bir sürü soru çoğalır aklında, hepsinin ya başında ya sonunda hep aynı kelime "neden?". hiçte cevabı yoktur, sadece bir şeyler söylenir, kesin olmayan cümleler. hep bir bilinmezlik vardır. farkettimde hayatımızda nekadar önemliymiş "neden?" sorusu. belkide kesinliği olmadığı içindir, bir cevabı bulanamadığı için...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder